Het is zo jammer. Het sprookje is in de kiem gesmoord. Kapot, uit en afgedaan. Nederland is ontstemt en geloofd het niet. Ik heb het natuurlijk over de finale tegen Spanje. Het had zo mooi kunnen worden, het zoveel mooier kunnen wezen maar het is niet gelukt.
Ik stond weer met de jongens en dames op het heinikenplein bij de kroeg waar we vorige week ook waren. De wedstrijd zelf was matig, maar dan van beide kanten. Stekelenburg heeft zijn sporen weer verdiend en ook de verdediging hield zich stand. De Spanjaarden waren ook niet fantastisch, beide teams hielden zich in evenwicht want het was gewoon ronduit matig te noemen. Af en toe een mooie actie, af en toe een redding, af en toe een stomme actie. Want een ding was waar, Nederland was wel erg hard aan het spelen. In de kroeg hebben we Nigel de jong omgedoopt tot Nigel “the karatekid” de Jong of Nigel “Mr. Miyagi” de Jong. Okay de scheids floot wel heel zuigerig en die jankende spanjaarden hielpen ook niet erg mee maar toch.
En dan het doelpunt. Buitenspel dat is heel duidelijk en dan niet de uiteindelijke pass maar de pass die daar aan vooraf ging was duidelijk buitenspel in onze ogen. Het is geen een keer herhaald dankzij de censuur fetisjisten van de FIFA. Maar duidelijk was het wel. Wat ik dan niet snap is dat de nederlanders die protesteren (en terecht) niet gewoon door voetballen want ik denk dat als ze dat wel hadden gedaan het doelpunt voorkomen had kunnen worden. En met stekelenburg als penalty killer hadden we dan meer kans gehad. Maar waar ik naartoe wil is het gevoel wat je krijgt of hebt als dat doelpunt valt. Dood en doodstil was het. Mensen stonden met ongeloof en plukken haar in hun handen. Toen de scheids affloot was het enige wat je hoorden het ademen van de mensen, het snikken van sommige zelfs (het is maar een spelletje mensen) en mezelf die continue zei, niet op deze manier.
Want dat is denk ik waar de meeste mensen moeite mee hadden. Als Spanje nou de sterren van hemel speelde en we verliezen ben je gewoon een terechte 2e, maar hoe Spanje speelde en wij ook speelde was niet alleen matig maar Spanje is gewoon geen terechte 1ste en daarmee uit.Het is jammer dat het niet gelukt is, want zoiets maak je maar 1x in je leven mee en ik ben bang dat ik het nooit meer mee ga maken. Dit jaar waren alle omstandigheden perfect. Matige tegenstanders, een goede coach en een heel goed samenwerkend team. Laten we hopen dat we over 2 jaar het EK pakken dat is namelijk zeker haalbaar in mijn ogen.
En nu is het sprookje uit. Vanmiddag is de huldiging en daar komen 1 miljoen mensen op af. En dat is denk ik het mooie aan dit toernooi, de verbroedering. Het Nederlandse volk lijkt wel getrouwd met het elftal. Namelijk in voor en tegenspoed ben je er voor elkaar en dat is mooi om te zien. Maar het is jammer dat we niet gewonnen hebben. Sneeuwwitje word niet wakker gekust door de prins, Doornroosje word niet gered van de draak, Hans en grietje vinden niet een plan om de Heks uit te schakelen want voor het einde van het verhaal is het sprookje al uit. En niemand weet of ze ooit nog lang en gelukkig leefde.
