Jaaah dames en heren en welkom bij het grote begroeting spel. Het zou zomaar een openingszin kunnen zijn van een net te enthousiaste presentator. Ik verbaas me af en toe hoe mensen elkaar begroeten en bedoel ik niet iets van straattaal of ander sleng maar gewoon mensen in het bedrijfsleven. Het viel me vanmiddag in eens op. We stonden te roken buiten en er kwamen wat mensen die elkaar kenden elkaar tegen. Man 1, hey mark hoe is het. Mark, ja naar omstandigheden goed. Naar omstandigheden goed, wat is dat voor een antwoord. Welke omstandigheden zijn er dan dat het maar net goed gaat. En hoezo naar omstandigheden. Als er iets aan de hand is met je leven, je ligt in een scheiding, je vader is net overleden of je lijdt aan een ziekte, dan gaat het toch gewoon klote. Of is het rotweer van de dag, de omstandigheid, of heb je slecht geslapen? Wat voor omstandigheden kunnen er zijn die net niet erg genoeg zijn dat het toch goed is, maar dat je toch de noodzaak ziet dat even te vermelden.
Het is gewoon een schreeuw om aandacht. Je hoopt dat als je dat zegt dat mensen aan je gaan vragen, goh wat zijn dan “de” omstandigheden. Maar blijkbaar is het algemeen bekend wat de omstandigheden zijn, wat Man 1 reageerde gewoon met “Nou prima toch”. Wat is dat voor een antwoord. Nou prima toch. Als iemand tegen je zegt dat het goed gaat, dan moet je blij zijn voor diegene toch? Nee, nou prima toch dat is echt een antwoord waar je wat aan hebt. Ik vind het net zo vaag als naar omstandigheden goed. Raar verhaal.
Maar het kan gewoon nog gekker in mijn ogen. 2 minuten later komen weer twee mensen elkaar tegen. Man 1 (ja het was weer een man), hey hoe gaat het met je. Man 2, ja prima, ik mag niet klagen. He, ja prima ik mag niet klagen. Waarom als het prima met je gaat zou je uberhaupt willen klagen. Ja prima, ik mag niet klagen, nou doe dat dan ook gewoon niet. Want eigenlijk is het, ik mag niet klagen al geklaag genoeg. Want eigenlijk zeg je dat je niet kan klagen omdat het prima gaat en je dat eigenlijk best wel zou willen. Ik mag niet klagen wat een antwoord. Eigenlijk ook weer een schreeuw om aandacht, want ik mag niet klagen vraagt gewoon om een hoezo? Maar nee wat was het antwoord, Nou top. Wahhahahaha ik moest zo lachen van binnen. Nou top. Is echt een juppen antwoord. Nou top man!. Hoezo nou top, waarom niet gewoon een antwoord als nou goed om te horen of, ik ben blij omdat te horen. Merkte die man ook dat het ik mag niet klagen, het begin zou kunnen worden van toch klagen? Is dat de manier waarop je dan iemand afkapt? Ik vind het zo een ongelooflijk ongeïnteresseerd antwoord.
Het is meer een formaliteit geworden heb ik het idee. Je wilt mekaar toch begroeten, maar het interesseert je eigenlijk geen hol wat de ander vermeld. Ik denk dat als die man had geantwoord met, nou klote ik heb namelijk alvleesklier kanker, dat ook dan het antwoord was geweest nou top! Hou toch op, doe het open en eerlijk en beschouw het niet als een spelletje. Zijn mensen dan echt zo ongeïnteresseerd geworden in elkaar.? Ik moest innerlijk vreselijk lachen en hou het wel bij de meeste mensen tot een hoi, of hey schoonheid. Ik ga er in de toekomst wel meer op letten en hoop nog met mooie anekdotes te komen.
