Pfff kan weer eens niet slapen. Het is nu bijna drie uur en ik kan niet slapen. Werkeloosheid is slecht voor mijn slaap pogingen en morgen kan ik weer niet wakker worden. En dan lig ik naar het plafond te staren en ga ik piekeren. Piekeren over nieuw werk, of alles wel goed gaat komen. Over het leven zelf en hoe mooi of somber het soms kan zijn. Of juist over wat ik nog zou willen doen.
Wat wil je doen of beter gezegd waarom zou je nog wat willen doen. Heb al zoveel en toch wil je meer. Waarom is dan de vraag en altijd kom ik op hetzelfde uit. Ik wil geen zorgen meer want daar word je niet oud van zegt men. Lijkt me heerlijk om elke ochtend wakker te worden en gewoon op te staan zonder zorgen. Naar je werk te kunnen zonder me daar druk om te maken. Thuis te komen bij mijn lieve schat en te weten dat het goed zit. Allemaal leuke dingen te kunnen doen en niet te hoeven denken of ik alle rekeningen wel kan betalen. Het lukt zo mooi maar aan de andere kant is de vraag. Weet je dan nog wel dat je leeft. Mis je dan juist niet de tijd dat je je nog zorgen moest maken.
Is er dan niet een tussenweg. Dat je je weinig zorgen hoeft te maken maar toch over zaken na moet denken. Mmmm daar ga ik maar eens over nadenken. En zo zal ik voorlopig weer niet slapen. Dit werkt ook niet echt dus. Zucht het advies om zaken van je af te schrijven gaat in dit geval niet werken. En helaas geeft het antwoorden maar ook weer zoveel vragen. En zo krijg ik het gevoel dat ik leef.
Slaap zacht ik
