Yeahhh,
En vanochtend weer een stuk hard gehobbeld en het ging zowaar goed. Ik kwam alweer een heel stuk verder in mijn rondje. Dat moet ik natuurlijk even uitleggen. Ik ben sinds twee weken geleden begonnen met hardhobbelen en ik heb vandaag voor de vierde keer hard gehobbeld in het twiske. Ik loop dan vanaf mijn huis naar de kamelen brug en begin vanaf de kamelen brug mijn rondje. Met recht rondje want echt heel ver is het niet. Maar na 10 maanden niet gesport te hebben, en ruim een maand in de bank te hebben gelegen moet je toch ergens beginnen.
Nou in dat rondje heb je 2 bruggetjes die ik gebruik als mijlpalen zeg maar. Gewoon eens kijken of er verbetering inzit want als je dat niet doet weet je ook niet of je beter wordt. Het zijn dus meetpunten eigenlijk en ik heb er twee ha. De eerste keer dat ik ging hardhobbelen haalde ik net de helft van het eerste bruggetje. Ik wil nou niet opscheppen ofzo maar dat is denk ik wel 400 meter :(. Na die paar honderd meter moest ik een stukje lopen en uitpuffen voordat ik verder kon rennen. Weer net zolang totdat ik kapot was en weer moet gaan lopen enzovoorts. Maar het doel is toch echt zoveel mogelijk hardhobbelen. De tweede keer haalde ik ruim de helft naar het eerste bruggetje, jawel zo’n 500 meter. Het lijkt niet veel maar met twee spaghetti benen, stoflongen en een conditie van -10 is 100 meter toch een kwart verder lopen. Kijk je moet het natuurlijk wel positief benaderen :). De 3e keer haalde ik op 50 meter na het bruggetje geen idee hoever het is maar het einde was inzicht en ik was best trots op mezelf.
En vandaag leek het wel of ik vleugels had, ik ging als de brandweer. Alsof ik Kiplagat zelf was begon ik aan de loop. Eigenlijk dacht ik dat het niets zou worden want ik voelde mijn benen nog van maandag maar toch proberen. En jawel, ik haalde niet alleen het eerste bruggetje maar ook liep ik in een keer door naar de tweede :). Dat is bijna driekwart van het gehele rondje ha. En toen heb ik besloten, heel stoer en dapper als een dodo die een spanjaard tegenkomt dat ik gewoon het rondje nog een keer zou doen, en dat is ook gelukt. Ik zei nog tegen de brug, ha had je niet verwacht he om mij vandaag nog een keer te zien. Niet dat ik antwoord verwacht, het was meer tegen mezelf omdat mijn onderbewustzijn verbaast was dat het lukte.
Ik heb denk ik in totaal het rondje ruim een keer hardgelopen en ik hoop de volgende keer het rondje in een keer te kunnen halen. Ben best een beetje trots op mezelf en dat mag best. En nu uitdampen en douchen, het zonnetje schijnt en het wordt een mooie dag.
