Tjemig wat een nacht. Hoezo klam en warm en broeierig. Heb vannacht geen oog dicht gedaan door het vieze klamme weer. Het was niet zo warm maar alles was in huis vochtig, alles. Het werd weer zo’n nacht ik wist het gewoon. Gisteravond heerlijk alle debatten over de 2e kamer formatie gevolgd en daarna nog even een spelletje gespeeld. Ik denk dat ik rond half 1 in mijn bed lag. Nog even wat lezen in mijn autoweekje en dan slapen. Draaien, verliggen, zweet afdruipen, naar het toilet gaan. Nog even douchen om af te koelen. Meer draaien, meer lezen, meer met de kat knuffelen. Naar beneden en wat tv kijken. Wat drinken, weer het bed in. Draaien en woelen. Boven de dekens, onder de denks tussen de dekens. Beneden in de bank gaan liggen, boven in de bank gaan liggen. Op de klok kijken. Draaien, woelen en nog meer draaien. Het getjilp van de vogels beluisteren, de eerste lichtstralen verwelkomen of vervloeken. Meer getjilp, meer gedraai weer op de klok kijken. Denken dat mijn vriendin nu haar bed uitgaat om zich op te maken voor werk. Weer draaien en woelen.
Nou dan er maar uit. Even wat in de was gedaan gedouched en toen uiteindelijk beneden op de bank even een uurtje geslapen in de morgen. Zucht wat vreselijk. 1 uur slaap en ik ben ook niet echt vrolijk. Dan maar even boodschappen doen voor morgen, want dan heb ik een bedrijfsuitje. Mensen die je kwaad aankijken. Mensen die rare vragen stellen of je afsnauwen omdat je vergeten bent om de bananen te wegen. Ik trek het niet. Ik ga naar huis, ik wil naar huis, ik wil slapen. Gewoon lekker slapen, altijd kunnen slapen. Het is iets wat ik niet mee heb gekregen genetisch.
*zucht*. Vanavond maar weer een poging…..
