Eindelijk,
Vandaag gaat het dan gebeuren, Nederland speelt zijn eerste wedstrijd tegen Denemarken en ik heb er zin in. Na maanden van wachten is het dan eindelijk zover. De oranje spullen mogen weer van zolder gehaald worden, je mag je weer in het oranje steken zonder dat mensen je chauvinistisch vinden. Alle verschillen tussen de verschillende eredivisie clubs worden tijdelijk een wapenstilstand aangeroepen en iedereen voelt zich weer een. Heerlijk!.
Ik was net even in het dorp en je zag al veel mensen zich opmaken om naar de stad te gaan om bij de vele cafe’s het evenement te gaan bekijken. Wekenlang is er gespeculeerd over wie waar speelt op het veld. We gaan winnen. We worden wereld kampioen. We hebben de beste spelers van de wereld. De commercie hebben zich erop gestort, je wordt letterlijk dood gegooid met armbandjes, beessies, vuvuzela’s en alles wat je nog meer kan vinden. De meest leuke vind ik het energie shirt van de Nuon die van zwart in oranje veranderd als je je druk maakt. De meest gehate door mij is de pletter pet van Heiniken. Na geweldige dingen als de toeterpet en de trompet komen ze nu met een vermaakte valhelm (pletter pet in het zuid afrikaans) waar ze een stomme toeter opgezet hebben.
En dan is het straks zover de eerste wedstrijd die wij gaan winnen of die zij gaan verliezen. Want dat is altijd vreemd. Zodra het goed gaat zijn we de winnaar, maar als het fout gaat hebben zij het gedaan. Hoezo verandert dat. Willen we niet bij een slecht spelend team horen. Willen we ons niet associëren met ons team zodra het even minder gaat? Wat is dat toch, wat is er gebeurt met het spreekwoord “Samen uit, Samen thuis”.
Ik zeg. We kunnen of we kunnen verliezen en daar blijf ik bij. Veel mensen hebben een hekel aan deze periode. Ik vind het geweldig dat zo’n simpel spelletje miljoenen mensen in Nederland bezig kunnen houden. Een paar weken om de twee jaar tonen wij onze saamhorigheid. In die paar weken is iedereen anders. Aardiger, opener, vriendelijker. Strijdbijlen worden begraven. Iedereen hoort er gewoon bij en niemand valt buiten de boot zolang je maar voor Nederland bent. Heerlijk ik wou dat er zo’n evenement vaker gehouden werd, dan heb ik een klein beetje het idee dat we nog echt een natie zijn.
Michiel
