What If!

What If I was wrong, and you where so right
why not drop the agony and pain
What if you are not there, when I need you the most
can’t that count as my shower of sour rain

What if I wasn’t the one, and you are number two
Can we not forget our past and try
Do we need to be, curious all the time
looking for the answer on the how and why

What if we are right, but we don’t follow our heart
Isn’t that the greatest shame of all?
Do we blind ourselves, because we both are afraid
that one of us stumbles and falls

Refrein
Hold me, touch me, kiss me, like I want you to
Love me, love me, need me, like I know you do
And I hope it’s true

What if the future shows, an image of hope
isn’t that enough to hold on to us
Know that whatever may be, my feelings for you
Are righteous and true

What if I come to you, and I show you my soul
could you not clearly see
That I need you, and I think you need me
So I fall down on my knees

Saying!

Refrein
Hold me, touch me, kiss me, like I want you to
Love me, love me, need me, like I know you do
And I hope it’s true

Bridge
What if we are wrong about this, and it’s and endless try
then why does love shine in your eyes, when you are by my side
We should try to make it happen, this is not a dream
we are trying to chase in sorrow, let our souls redeem

Refrein
Hold me, touch me, kiss me, like I want you to
Love me, love me, need me, like I know you do

Love me, love me, love me, like I know you do
And I know it’s true

Post to Twitter Tweet dit bericht

Vakantietijd, heerlijke tijd

Vakantie. Het zit er voor mij dit jaar niet in. Dankzij een kapotte ketel die vervangen moest worden, en wat leuke rekeningen heb ik geen pecunia om ergens naartoe te gaan. Ja misschien een dagje met die lieve schat maar voor de rest geen geld. En eigenlijk maakt mij dat ook niet uit, ik heb lang genoeg vakantie gehad begin dit jaar om het zo maar even te zeggen.

Op dit moment zijn er ruim 1 miljoen mensen vertrokken naar warmere of gezelligere oorden dan hun bekende thuis. 1 miljoen mensen die eruit willen, weg van de dagelijkse sleur, even weg van de familie, werk en misschien zelfs de kinderen. 1 miljoen mensen die net zoals ik vinden dat op vakantie gaan niet in Nederland blijven betekend. Lekker naar Frankrijk, Italie, Spanje of de balkan. Genieten van de buitenlandse cultuur en genieten van het loslaten van je dagelijkse zaken. Op vakantie mag ook daadwerkelijk alles. Kinderen mogen laat naar bed, je mag zonder je te verantwoorden zoveel eten als je maar kan, en daarbij kilo’s aankomen. Je mag ongegeneerd meedoen met de meest belachelijke camping spelletjes, luid en vooral vals meezingen met de karaoke avond en elke avond zo dronken als een tor je tent of caravan induiken. En dat zonder dat iemand maar ook iets tegen je zal zeggen. Sterker nog de meeste camping gasten zullen je aansporen om vooral de volgende keer weer mee te doen. Ze komen je bij wijze van spreken halen de volgende dag. Maar je bent eruit, je bent vrij en niemand die iets van je vind wat jou echt interesseert.

Daarom zijn de meeste vakantiegangers aan het einde van de vakantie ook een beetje down. Hebben geen zin om weer naar huis te gaan en geven vaak als reden de lange reis terug. Maar de reis is toch net zo lang als de heenreis? Je bent meer uitgerust dan op de heenreis dus eigenlijk zou alles veel makkelijker moeten gaan. Maar ik denk dat het een smoes is. Ik denk dat veel mensen gewoon weer tegen het keurslijf opzien die thuis op hun wacht. Weer verantwoordelijk zijn, weer naar het werk, weer je huis moeten opruimen en weer je vrouw die verder gaat met het dagelijkse gestress.

Maar dat ik niet op vakantie ga betekend niet dat ik er niet van geniet en dat ik het ook niet toejuich dat zoveel mensen weg gaan. Want mensen wat is het een vreugd om op dit moment op de weg te zitten. Wat is het heerlijk om nu in je auto de weg op te mogen. Bijna geen files, bijna geen agressieve rijders. Bijna geen zondagsrijders op de weg, bijna geen bange mensen op de weg. Ik ben binnen 40 minuten op mijn werk waar ik normaal (met beginnende file) 60 minuten erover doe. Dat is 1/3 of te wel 33% minder reistijd. Echt heerlijk dat al die mensen wel op vakantie gaan en ik niet. Kan het niet altijd zo zijn op de weg vraag je je af. Het antwoord is overduidelijk nee.

De komende weken kan ik lekker sturen in ieder geval daarna is het weer kommer en kwel. Maar voor nu is het voor mij

Vakantietijd, heerlijke tijd

Post to Twitter Tweet dit bericht

Op papier

28-12-2008

Soms heb je van die gelukkige momenten die je voorlopig wel even bij blijven. Soms komen die momenten totaal onverwacht en als ze er dan zijn wil je dat het eigenlijk nooit ophoudt. Ik heb vaak op dat soort de neiging compleet in elkaar te storten, en ik weet niet hoe dat komt.

Vannacht was er weer zo’n moment. Ik lag naast haar en voelde me compleet gelukkig. Het voelt zo vertrouwd, zo normaal en als ze dan tegen me aanligt voel ik een glimlach op mijn gezicht. Ik geniet van het moment en probeer het zo lang mogelijk vast te houden. Ik voel dat ze in slaap valt en op dat moment laat ik me gaan. Ik denk aan de momenten dat ik me alleen voel, aan de tijden dat ik schrei om wie ik ben en wat ik ben geworden. Ik huil tegen haar aan en gemixte gevoelens stromen door mijn hoofd.

Alsof ze het voelt draait ze zich om en slaat een arm om mij heen, en in haar slaap glimlacht ze naar me en op dat moment voel ik me echt gelukkig en compleet. Ik druk de gevoelens weg en gelukkig val ik met tranen in mijn ogen in slaap. Dat soort momenten wil ik koesteren, en het liefst mijn hele leven lang. Maar dat gaat niet lukken want in mijn drukke leven worden dit soort momenten weggestopt.  Daarom heb ik de hele dag dat moment mezelf herinnert en genoten van de geur, het gevoel en de gedachte. Op zo’n moment voel ik me heerlijk en vergeet ik even al het geneuzel wat speelt in mijn leven.

Na dat moment bedank ik haar voordat ik wegga en ze snapt denk ik niet waarom. Geluk zit in de kleine dingen, maar iedereen is te druk met zichzelf om daar nog op te letten.

Maar dit gelukkige moment staat nu op papier. Waarom? Dan zal het me altijd bij blijven.

Post to Twitter Tweet dit bericht

En toen was het sprookje uit

Het is zo jammer. Het sprookje is in de kiem gesmoord. Kapot, uit en afgedaan. Nederland is ontstemt en geloofd het niet. Ik heb het natuurlijk over de finale tegen Spanje. Het had zo mooi kunnen worden, het zoveel mooier kunnen wezen maar het is niet gelukt.

Ik stond weer met de jongens en dames op het heinikenplein bij de kroeg waar we vorige week ook waren. De wedstrijd zelf was matig, maar dan van beide kanten. Stekelenburg heeft zijn sporen weer verdiend en ook de verdediging hield zich stand. De Spanjaarden waren ook niet fantastisch, beide teams hielden zich in evenwicht want het was gewoon ronduit matig te noemen. Af en toe een mooie actie, af en toe een redding, af en toe een stomme actie. Want een ding was waar, Nederland was wel erg hard aan het spelen. In de kroeg hebben we Nigel de jong omgedoopt tot Nigel “the karatekid” de Jong of Nigel “Mr. Miyagi” de Jong. Okay de scheids floot wel heel zuigerig en die jankende spanjaarden hielpen ook niet erg mee maar toch.

En dan het doelpunt. Buitenspel dat is heel duidelijk en dan niet de uiteindelijke pass maar de pass die daar aan vooraf ging was duidelijk buitenspel in onze ogen. Het is geen een keer herhaald dankzij de censuur fetisjisten van de FIFA. Maar duidelijk was het wel. Wat ik dan niet snap is dat de nederlanders die protesteren (en terecht) niet gewoon door voetballen want ik denk dat als ze dat wel hadden gedaan het doelpunt voorkomen had kunnen worden. En met stekelenburg als penalty killer hadden we dan meer kans gehad. Maar waar ik naartoe wil is het gevoel wat je krijgt of hebt als dat doelpunt valt. Dood en doodstil was het. Mensen stonden met ongeloof en plukken haar in hun handen. Toen de scheids affloot was het enige wat je hoorden het ademen van de mensen, het snikken van sommige zelfs (het is maar een spelletje mensen) en mezelf die continue zei, niet op deze manier.

Want dat is denk ik waar de meeste mensen moeite mee hadden. Als Spanje nou de sterren van hemel speelde en we verliezen ben je gewoon een terechte 2e, maar hoe Spanje speelde en wij ook speelde was niet alleen matig maar Spanje is gewoon geen terechte 1ste en daarmee uit.Het is jammer dat het niet gelukt is, want zoiets maak je maar 1x in je leven mee en ik ben bang dat ik het nooit meer mee ga maken. Dit jaar waren alle omstandigheden perfect. Matige tegenstanders, een goede coach en een heel goed samenwerkend team. Laten we hopen dat we over 2 jaar het EK pakken dat is namelijk zeker haalbaar in mijn ogen.

En nu is het sprookje uit. Vanmiddag is de huldiging en daar komen 1 miljoen mensen op af. En dat is denk ik het mooie aan dit toernooi, de verbroedering. Het Nederlandse volk lijkt wel getrouwd met het elftal. Namelijk in voor en tegenspoed ben je er voor elkaar en dat is mooi om te zien. Maar het is jammer dat we niet gewonnen hebben. Sneeuwwitje word niet wakker gekust door de prins, Doornroosje word niet gered van de draak, Hans en grietje vinden niet een plan om de Heks uit te schakelen want voor het einde van het verhaal is het sprookje al uit. En niemand weet of ze ooit nog lang en gelukkig leefde.

Post to Twitter Tweet dit bericht